Dziecko i pies – czy dzieci mogą bawić się z psem?

Czy dzieci mogą bawić się z psem?

Jednak, aby nie doszło do nieporozumień, należy przestrzegać kilku reguł. Na początek ważne jest to, jaką pozycję zajmuje dziecko w ludzko-psiej sforze. Jeśli uprzytomnimy sobie, że każdy wilk w trakcie swego życia może zajmować coraz wyższą lub coraz niższą pozycję w hierarchii, nie zdziwi nas fakt, że dziecko w rodzinie w zależności od wieku może również zajmować różne pozycje.
co mowi moj pies czyli jak zrozumiec jezyk psa
Małe dzieci do około piątego roku życia pies traktuje zazwyczaj jak szczenięta. Tym samym mają one pewne przywileje. Pies postrzega je wprawdzie jako stojące niżej niż on sam w hierarchii sfory, ale jednocześnie cieszą się one nadzwyczajną swobodą. Pod ochroną statusu szczenięcia mogą sobie wobec wyższego rangą psa na niejedno pozwolić. Jeśli jednak miarka się przebierze, może się zdarzyć, że pies przywoła dziecko do porządku. W jaki sposób to uczyni, jest kwestią indywidualną i zależy od osobowości psa. O ile zwierzęta pewne siebie, spokojne i ogólnie mówiąc, lubiące dzieci po prostu się wycofają, to psy mniej zrównoważone mogą (zazwyczaj bardzo ostrożnie) „uszczypnąć” malucha. Zęby psa dość łatwo pozostawiają ślady na delikatnej skórze dziecka.

Takich zajść nie należy bagatelizować, nie należy jednak także od razu popadać w histerię. Ważne jest, aby dziecko od małego pozostawiło psa w spokoju, gdy leży on na swoim posłaniu (w koszyku, na kocu, w określonym pomieszczeniu). Takie miejsca powinny stanowić dla dziecka tabu! Należy także stanowczo zabronić dziecku wszelkich działań, które mogłyby zachęcić psa do tego, by spróbował zająć wyższą pozycję w hierarchii sfory. Szczególnie ruchliwe dzieci zapominają się w zabawie i tracą wyczucie, jak daleko mogą się posunąć. I to właśnie jest przyczyną, dla której nigdy (!) nie wolno pozostawiać dziecka samego z psem, choćby był on nie wiem jak przyjazny i godny zaufania.

Zabronione jest również wszystko, co sprawia psu ból. Zwłaszcza małe dzieci mają skłonności do ciągnięcia za sierść, uszy lub ogon. Jeśli pies wyraźnie pokazuje, że przekracza to granice jego tolerancji, dziecko musi natychmiast przestać. W przeciwnym wypadku pies będzie zmuszony „uszczypnąć”. Dzieci do około ośmiu lat postrzegane są przez psa jako niższe rangą. Dziecko nie powinno wydawać psu rozkazów, które wymagałyby od niego podporządkowania się i tym samym kwestionowały jego pozycję w sforze.

Dzieci pomiędzy 8 i 12 rokiem życia pies traktuje jak równe sobie. Wtedy ich współżycie układa się raczej bezproblemowo. Pies przyznaje dziecku równe prawa. Dopóki nasz czworonożny przyjaciel nie będzie miał poczucia, że dziecko próbuje odebrać mu jego pozycję, dopóty będzie wobec niego przyjazny. Starsze dzieci i młodzież są najczęściej bez problemu akceptowane jako wyższe rangą, jeśli pies nie będzie szykanowany. Zasada ta obowiązuje szczególnie wtedy, gdy w rodzinie pies dorastał razem z dziećmi. Obowiązkiem rodziców jest nauczenie dziecka, że pies nie jest zabawką, którą wedle uznania można się bawić lub rzucać w kąt.

Dzieci nie dorosły również do zabaw siłowych z dużym psem. Także zabawa w polowanie na jakąkolwiek „udawaną” zdobycz nasuwa pewne wątpliwości, bowiem ulegają wówczas osłabieniu naturalne hamulce powstrzymujące psa przed gryzieniem. Jeśli widzimy, że zabawa wymyka się z pod kontroli, należy komendą DOŚĆ, KONIEC lub WYSTARCZY dać psu wyraźnie do zrozumienia, że zabawa skończona. Znaczenia tej komendy należy jednak nauczyć psa wcześniej.

Większe dzieci mogą już samodzielnie używać tego rozkazu, co wzmocni zresztą ich pozycję w sforze. Możliwość kontroli musi istnieć szczególnie przy zabawie typu „przeciąganie liny”. Dla małych dzieci zabawa ta w ogóle się nie nadaje.

Oto zabawy, jakie można polecić dzieciom. Zabawa w chowanego: w większości wypadków psy podczas rodzinnych wycieczek same z siebie uważają na to, by dzieci się nie zgubiły. Dotyczy to zwłaszcza psów pilnujących, jak np. owczarek niemiecki lub border collie.

Łatwe sztuczki: pies bardzo szybko nauczy się podawać łapę.

Aportowanie: pies goni za rzuconą w dal „zdobyczą”, chwyta ją i przynosi człowiekowi, przy czym najważniejsze jest właśnie owo przynoszenie. Jeśli dorośli nauczyli już psa tej zabawy, mogą się w nią również bawić dzieci, oczywiście pod nadzorem. Należy zwrócić uwagę na to, by dziecko nie brało udziału w pościgu, bowiem dla psa oznaczałoby to rywalizację i mogłoby go zachęcić do zatrzymania zdobyczy dla siebie.

Odszukiwanie zguby: dziecko „gubi” jakiś przedmiot, np. chusteczkę lub rękawiczkę. Jeśli pies znajdzie zgubę, odbywają razem taniec radości lub zwierzę otrzymuje ulubiony smakołyk.

Jak trenować psa w dobry sposób?

Bez względu na to, czy jesteś właścicielem uroczego golden retrivera, niezależnego syberiana husky, groźnego dobermana, nad wyraz długiego jamnika, czy może radosnego miksu wszystkich tych ras, między Tobą a Twoim psem powstała więź niepodobna do żadnej innej.

To wyciąg z miłości, oddania i szacunku z jednej strony oraz dominacji i instynktu przywódczego z drugiej. Aby Wasze wspólne życie nie przypominało wiecznego przeciągania liny (smyczy!), nie było wypełnione pogryzionymi kapciami, godzinami jazgotu oraz pogoniami za Twoim pupilem, koniecznie musisz nauczyć go bycia Twoim psem. Szybko zorientujesz się, że szkolenie to nie tylko obowiązek. To wspaniała zabawa dla Waszego zgranego duetu.

Zrozum język swojego psa i buduj wzajemne zaufanie.
Stosuj zasady właściwego żywienia i higieny.
Dobierz odpowiednie szkolenie do osobowości swojego psa.
Naucz zwierzę wszystkich podstawowych komend.
Poradź sobie z lękiem separacyjnym, gryzieniem i kopaniem.
Poznaj zaawansowane szkolenia z zakresu posłuszeństwa.
Jack i Wendy Volhardowie mieszkają z dwoma labradorami, landseerem, trzema szorstkowłosymi jamnikami i jednym kotem. Są znanymi na całym świecie szkoleniowcami, pracującymi w oparciu o pozytywną motywację. Zajmują się szkoleniem psów od ponad trzydziestu lat. Napisali wiele książek i artykułów.

Jak wykonać dobrą budę dla psa

Buda z przedsionkiem będzie dla twojego psa ciepłym i suchym schronieniem. Jej wewnętrzne pomieszczenie powinno być kwadratowe, na tyle duże żeby zwierzę mogło w nim wygodnie leżeć.
Jeśli buda ma być dla dorosłego psa – wyznacz wymiary, mierząc długość zwiniętego w kłębek psa i dodając ok. 15cm. Szerokość przedsionka powinna być o połowę mniejsza.

Aby określić wysokość budy, zmierz odległość od spodu łap do czubka głowy siedzącego psa i dodaj do niej ok. 15cm. Otwory wejściowe powinny sięgać stojącemu zwierzęciu do łopatek i być mnie więcej 5 cm szersze od niego. W ten sposób buda nie będzie zanadto przewiewna.

Trochę utrudnione zadane w doborze odpowiedniego wymiaru budy będziemy mieć, jeśli buda ma być dla szczeniaka. Wówczas należy przyjąć średnie wymiary dorosłego osobnika charakterystyczne dla danej rasy. uwzględniając fakt, iż pies jest z reguły większy niż suczka. Wielkość szczeniaka można ocenić po łapach. Im większe łapy ma nasz szczeniak, tym większym psem będzie w przyszłości. Ostatecznie możemy oszacować przyszły wzrost naszego szczeniaka, wzorując go na rodzicach naszego pupila, jeśli tylko mamy taką możliwość.

Po zmierzeniu bądź oszacowaniu gabarytów psa, zsumuj wymiary przedsionka i wewnętrznego pomieszczenia, a następnie wytnij z wodoodpornej sklejki o grubości 18mm odpowiednio dużą podłogę. Podstawę budy wykonaj z łat o wymiarach 50 x 100 mm., tak by podłoga była izolowana od podłoża. Połącz podłogę z podstawą wkrętami do drewna o długości 32 mm. Ściany, dach oraz wewnętrzne przepierzenie wykonaj ze sklejki lub desek. Aby zapewnić spływ wody, wytnij w ścianach szczytowych i przepierzeniu skosy pod kątem 45 stopni. Do wynikającej z pomiarów długości i szerokości płyt dachowych dodaj po 5 cm na okapy.

Aby buda była cieplejsza zimą i chłodniejsza latem możesz zastosować podwójne ściany oraz podłogę pomiędzy, którymi należy umieścić styropianowe płyty najlepiej o grubości 4 – 5 cm. Dach budy pokryj gontem papowym lub papą, przybijając ją do płyt krótkimi ocynkowanymi gwoździami (papiakami). Połącz ściany, przepierzenie i podstawę budy plastikowymi narożnikami lub krótkimi kawałkami listew o przekroju 25 x 25 mm. Dach budy zamocuj do korpusu haczykami, aby można go było zdejmować w celu sprzątnięcia wnętrza.

Jeśli dach jest ciężki, wówczas można zastosować z tyłu budy zawiasy, tak by zamiast zdejmowania dachu była możliwość jego podniesienia (otworzenia). Zewnętrzną stronę ścian i podstawy zabezpiecz środkami do konserwacji drewna (obecnie są impregnaty z woskiem) albo zagruntuj i pomaluj farbą podkładową oraz nawierzchniową.

Umieść budę tak, aby pies mógł obserwować ruch przed domem. Wejście jest najlepiej skierować na wschód, aby pomieszczenie wewnętrzne nie nagrzewało się zbytnio w upalne dni. Wnętrze wyściel starym kocem. Pierz go regularnie i odkażaj budę środkiem zaleconym przez weterynarza.

Pamiętaj, że pies NIE powinien leżeć na kamieniu bądź betonie, w przyszłości może się to skończyć reumatyzmem naszego pupila. Nawet jeśli masz podwórko wyłożone np. kostką brukową, warto pomyśleć o zbiciu choćby drewnianej podłogi w miejscu, gdzie ma się znaleźć kojec i buda. W upalne dni pies lubi chłodzić się leżąc np. na trawie bądź piachu. Na miękkim podłożu też będzie oddawał potrzeby fizjologiczne. Warto więc wygospodarować taki kącik z piachem. Jeśli to możliwe możemy pomyśleć też o częściowym zacienieniu kojca, np. sadząc jakieś drzewko, w którego cieniu nasz pies będzie mógł się schować w upalne dni.

Zachowania agresywne psów

Zachowania agresywne wchodzą w skład wrodzonego repertuaru zachowań zwierząt. Są więc naturalne a ich pojawienie się powinno być dla nas wskazówką, a nie końcem świata. Wykazywanie zachowań agresywnych ma najczęściej zakomunikować nam stan psychiczny i emocjonalny zwierzęcia (mogą to być komunikaty typu: “nie podchodź”, “zostaw mnie w spokoju”, “ta kość jest moja”, ale także: “boję się ciebie”, “nie podoba mi się to co robisz” i “jak podejdziesz to cię ugryzę”) oraz oddalić zagrożenie (zagrożeniem z perspektywy psa może być szerokie spektrum bodźców).

Problem z zachowaniami agresywnymi powstaje wtedy, gdy pies nie ostrzega przed atakiem. Jest to najczęściej wina człowieka, który karci za sygnały ostrzegawcze takie jak warczenie, obnażanie kłów, marszczenie nosa lub nie szanuje ich zbliżając się dalej do psa. Pies uczy się wtedy, że te sygnały nie działają i żeby skutecznie odegnać zagrożenie należy od razu zaatakować.

Oczywiście jest wiele różnych rodzajów agresji, których zidentyfikowanie jest kluczowe dla powodzenia terapii. Niestety nigdy nie jest tak, że agresja jest jednoczynnikowa, dlatego terapia behawioralna obejmuje wiele aspektów życia rodziny.

Każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie i w związku z tym, nie jest możliwe podanie uniwersalnej “recepty” do opracowania samemu w domu.

Do terapii behawioralnej klasyfikują się również te psy, które nie atakują, ale np. warczą na członków rodziny (przy misce, zabawce) lub wykazują jakiekolwiek inne zachowania agresywne, które nam się nie podobają. Jest to bowiem wskazówka, że coś w systemie rodzinnym jest zachwiane i nalezy się temu przyjrzeć zanim dojdzie do brzemiennych w skutki sytuacji.

Pamiętajmy, że wielu okazji do wykazywania zachowań agresywnych daje zabawa. Jest to jak najbardziej naturalne, pilnujmy aby każda ze stron interakcji czuła się dobrze i komfortowo.

JAK PIES – WY PYTACIE MY ODPOWIADAMY

JAK PIES Z KOTEM
JAK PIES WIDZI
JAK PIES OGRODNIKA
JAK PIES WIDZI KOLORY
JAK PIES PIJE
JAK PIES WIDZI CZŁOWIEKA
JAK PIES SZCZEKA
JAK PIES Z KOTEM FILM POLSKI
JAK PIES Z KOTEM CDA
JAK PIES OKAZUJE ZAUFANIE
JAK PIES KASZLE
JAK PIES Z KOTEM ZWIASTUN
JAK PIES WIDZI W NOCY
JAK PIES Z KOTEM 1996 CDA
JAK PIES UMIERA
JAK PIES RODZI
JAK PIES JE TO NIE SZCZEKA BO MU MISKA UCIEKA
JAK PIES WYBIERA WLASCICIELA
JAK PIES MOZE ZARAZIC SIE NOSOWKA
JAK PIES Z KOTEM PRZYSŁOWIE

DLACZEGO PIES – WY PYTACIE MY ODPOWIADAMY

DLACZEGO PIES JE KUPY
DLACZEGO PIES WYJE
DLACZEGO PIES PISZCZY
DLACZEGO PIES SZCZEKA
DLACZEGO PIES JE TRAWĘ
DLACZEGO PIES SIKA W DOMU
DLACZEGO PIES DYSZY
DLACZEGO PIES NIE JE
DLACZEGO PIES WYMIOTUJE
DLACZEGO PIES KICHA
DLACZEGO PIES ZAKOPUJE JEDZENIE
DLACZEGO PIES NIE SZCZEKA
DLACZEGO PIES SIE PRZYTULA
DLACZEGO PIES GRYZIE
DLACZEGO PIES ŚMIERDZI
DLACZEGO PIES CHRAPIE
DLACZEGO PIES MA SUCHY NOS
DLACZEGO PIES ZIEWA
DLACZEGO PIES LIŻE
DLACZEGO PIES UCIEKA

CZEMU PIES – WY PYTACIE MY ODPOWIADAMY

CZEMU PIES WYJE
CZEMU PIES PISZCZY
CZEMU PIES JE TRAWĘ
CZEMU PIES DYSZY
CZEMU PIES NIE CHCE JEŚĆ
CZEMU PIES SIĘ DRAPIE
CZEMU PIES JE KUPY
CZEMU PIES WYMIOTUJE
CZEMU PIES WYJE W NOCY
CZEMU PIES SZCZEKA
CZEMU PIES KICHA
CZEMU PIES MA MOKRY NOS
CZEMU PIES WSZYSTKO LIŻE
CZEMU PIES GRYZIE OGON
CZEMU PIES LIŻE
CZEMU PIES SIĘ TRZĘSIE
CZEMU PIES JEZDZI NA DUPIE
CZEMU PIES LINIEJE
CZEMU PIES SIE SLINI
CZEMU PIES ZAKOPUJE JEDZENIE

KIEDY PIES – WY PYTACIE MY ODPOWIADAMY

KIEDY PIES JE TRAWĘ
KIEDY PIES WYJE
KIEDY PIES WYMIOTUJE
KIEDY PIES DOJRZEWA
KIEDY PIES JEST DOROSŁY
KIEDY PIES MA CIECZKĘ
KIEDY PIES DOSTAJE CIECZKE
KIEDY PIES JEST SENIOREM
KIEDY PIES MA ROBAKI
KIEDY PIES LINIEJE
KIEDY PIES RODZI
KIEDY PIES TRACI ZEBY MLECZNE
KIEDY PIES ZACZYNA SZCZEKAĆ
KIEDY PIES JEST RASOWY
KIEDY PIES JEST ZA CHUDY
KIEDY PIES SIKA W DOMU
KIEDY PIES WYMIOTUJE ŻÓŁTĄ PIANĄ
KIEDY PIES ZACZYNA SIĘ STARZEĆ
KIEDY PIES SIE TRZESIE
KIEDY PIES KICHA

CO PIES – WY PYTACIE MY ODPOWIADAMY

CO PIES NA TO
CO PIES MOŻE JEŚĆ
CO PIES MOŻE JEŚĆ A CZEGO NIE
CO PIES POWINIEN JEŚĆ
CO PIES MA NA JĘZYKU
CO PIES MYSLI
CO PIES MÓWI O WŁAŚCICIELU
CO PIES NA TO OPINIE
CO PIES JE
CO PIES CHCE NAM POWIEDZIEĆ
CO PIES ROZUMIE
CO PIES WIDZI
CO PIES NA TO INSTAGRAM
CO PIES MOŻE PIĆ
CO PIES LUBI NAJBARDZIEJ
CO PIES ROBI JAK SIE NUDZI
CO PIES ROBI SAM W DOMU
CO PIES MUSI UMIEĆ NA WYSTAWIE
CO PIES OKAZUJE LIŻĄC
CO PIES MÓWI GDY SZCZEKA